2 yıl sonra merhaba

çok uzun zaman olmuş yahu yazmayalı hala burada yazan yazılanı okuyan varmı ? sesimi duyan varmı :)
çok özlemişim yazı yazmayı belkide bişeyler yazdıracak duygulara kavuşmayı en son yazdığımı okudumda güldüm :) acılı bir teenage kızı veda etmiş yine acılı bir kız merhabamı diyor dersiniz? yada bu seferki savaşın galibi olmadığım halde büyük yenilginin başarısını kutlayan mutlu bir kız mı bilemedim şimdi diyeceksinki kayıplarda kutlama yapmıyoruz ama kaybettiğğin şeye göre değişmezmi ki ? zaaflarımı kaybettim ben insanlık için küçük ama kendi küçük dünyam için çok büyük bir adım attım çocukta yaparım kariyerde demiyeceğim ama gözlerimin içine bakıp söylediği yalanları bildiğim halde inanıyormuş gibi yapmayacağım dedim ya kurtuldum zaaflarımdan gel deme çünkü gelirim demişim :) şimdi gel deme senin bana yaptığını yapmacağım ellerinden tutup seni harcamayacağım bana yaptığın gibi yolun sonuna getirip e hadi o zaman ben kaçtım mı diyeyim :) yo demiyeceğim öss yi gideceği okulu plotonik aşkını dert eden kendini kocaman kadın zanneden çocuğu çok özledim ben şimdi çocuk zanneden bir kadın oldum maselefki diye anlatıyorum bunu çok acılar çektim öldüm bittim siz benim neler çektiğimi nerden bileceksiniz demiyeceğim ama içten içe ne çektin be başak derken ne çektin amk dediğinizi duyar gibi oldum demiyorum lan sadece ait olduğumun sahip olduklarından olmadığımı öğrendim götüme pıçağı yemedim boynuzu falanda yemedim dayak yedim amk dermişim yok diyeceğim, ya o bu değil sen hep böyle kal dediğiniz adamlar varya vardır yani şuan yoksa bile birara olmuştur işte benimki artık yok haliyle kendimi çukulutaya verdim elimde nutella totomda tencere gezmiyorum :D da kafamda deeli sorular kolayca sevemiyorum çocuklar neyse çok goy goy ordan oraya buradan buraya atladım önce günün anlam ve önemine gelip konuyu bir kaç kelimeyle özetleyip şimdilik kaçacağım ama hep buralardayım artık büyük hikayeler paylaşacağım okumasanızda geriye dönüp bakınca iyi oluyor bee

şimdi öncelikle sevgili babacığımın ölüm yıl dönümü bugün bu gece anlamsız sokrata bağlamamın beni buralara atan bir sebep odur belki

hiç görmediğim tanımadığım bir adam ama onu özlüyorum çünkü lanet olsunki onun eksikliğini yanlış yerlerde doldurmaya çalışıyorum başkasına baba olan adam bana bir şey olamadı..
şuan annem uyuyor seneler önce bugün canı çok yanmış ya ama şimdi iyi görünüyor benimkide o hesap büyüyünce geçer içimdeki vicdan azabı diyorum geçmezssede napalım totişe giren şemsiye açılmıyor
asıl konuya gelincede şu 'yaralı kadınlar kulübü ' varya varmı lan öyle bişey hani  şu daha iki eliyle bi siki tutamamış ama aşk acısı çektiğini zanneden bebeler işte heh benim gibiler selam olsun burdan onlarada :) neyse öyle böyle bir ilişkiye başlıyor yıllar yılı sürüklenip gidiyoz sonra hoop dıkkş durava çarpıp havamızı alıyoz ya peki ondan sonra noluyor ya *mı G*tü dağıtıyoz yada müthiş bi başarı öykümüz oluyor ya ben onu diyecektim yaralı kadınlar (ya böyle diyom esra erol programı gibi oluyor ama şimdilik daha uygun bi başlık bulamadım) neden hep gidenin ardından daha güçlü oluyoruz mesela gülben ergen nasıl 11 kilo verdi oğlum boşanır boşanmaz yaaaaaaaaa :D ben işte sonraki süreci anlatacağım canocanlar inşallah bende veririm lan 11 kilo verirsem hepiniz yemeğe götürcem nekaannnnnn ironik demi ama  söz kız :D neyse yaa of yine düştü çene hatta kalın bebiler